Geschreven door
Yvonne Marquenie
Iedereen ín de sector heeft er een mening over: duurzaamheid. Maar hoe denkt de consument er eigenlijk over? Uit onze onderzoeken blijkt iets opvallends: de meeste mensen vinden bloemen en planten vanzelfsprekend duurzaam. Ze komen immers uit de natuur.
Pas als we vragen naar watergebruik of energie, slaat de twijfel toe. “O ja, daar had ik nog niet aan gedacht,” zeggen veel mensen dan. Duurzaamheid is dus geen afgewogen oordeel, maar eerder een gevoel. Een bloem voelt goed, en dat is vaak genoeg.
Vraag je expliciet naar gewasbescherming, dan wordt het beeld dubbel. Mensen kennen pesticiden vooral als “chemisch” en “niet zo best voor bijen en mensen”. Voor 75% van de consumenten is dat echter géén reden om minder bloemen te kopen.
In de winkel zie je dat terug; veel mensen kiezen een bos bloemen of een nieuwe plant vooral op kleur, vorm en prijs. Alleen de echte duurzaamheidsdiehards speuren bewust naar labels, terwijl de veel grotere groep denkt: “ik wil best biologisch of lokaal geteeld, maar het moet wél betaalbaar blijven.”
Toch groeit het besef dat ‘het groen van bloemen en planten’ niet automatisch ‘duurzaam’ is. Vooral jongere consumenten vragen zich af of hun aankopen bijdragen aan een beter milieu. Maar let op: ze willen geen les, ze willen vertrouwen. Eenvoudige signalen helpen, bijvoorbeeld een kort verhaal over herkomst of gewoon de zekerheid dat de bloemist of retailer het goed regelt.
Voor de sector is dat een kans. In plaats van meer te communiceren, kunnen we beter communiceren: minder cijfers, meer betekenis. Niet uitleggen hoeveel energie er bespaard wordt, maar waarom het ertoe doet. Laat zien dat erover is nagedacht, dat er keuzes zijn gemaakt, dat iemand verantwoordelijkheid neemt.
De consument kijkt met het hart, niet met de calculator. Als we de emotie van bloemen weten te verbinden met de emotie van duurzaamheid, ontstaat er iets krachtigs: trots. En dát is misschien wel de meest duurzame energiebron die we hebben.
